Waarom friends is opgericht
'Friends of Anjali' is een initiatief van Remko en Vera Vochteloo, ontstaan op basis van goede bedoelingen en geweldige reiservaringen:
Zomer 2009 zijn wij met onze twee kinderen (9 en 10 jaar) op vakantie geweest naar Cambodja. Wij hebben ervoor gekozen om in de vakantie vrijwilligerswerk te doen om onze kinderen te laten zien dat het leven ook héél anders kan zijn...
Wat ons direct raakte is de armoede waarin veel mensen moeten overleven. In de steden lijkt men zich aardig te ontwikkelen, op het platteland waar het overgrote deel van de bevolking woont, is er nog altijd een groot tekort aan basisbehoeften op het gebied van voeding, hygiëne en onderwijs. Veel gezinnen moeten leven van een inkomen van niet meer dan 1 dollar per dag. Verwaarlozing door armoede is dan onontkoombaar.
Geld om kinderen naar school te sturen, is er vaak niet. Kinderen die wel naar school kunnen, moeten vaak na schooltijd werken omdat het gezinsinkomen anders te laag is om het hoofd boven water te houden. Openlijk worden zij als bedelaars of straatverkopers te werk gesteld, minder zichtbaar maar des te schrijnender is het aantal kinderen dat in de prostitutie terecht komt, op vaak nog zeer jonge leeftijd. Handel in kinderen komt veelvuldig voor, het aantal HIV- geïnfecteerden is in Cambodja het hoogst in de regio. De overheid kan deze problematiek niet aan zonder hulp van buitenaf.
Zo zijn we op Anjali-house in Siem Reap terecht gekomen, en hebben les gegeven aan 80 straatkinderen met ieder een eigen verhaal. We gaven niet alleen Engelse les, maar ook schilderworkshops, lessen algemene kennis, biologie, aardrijkskunde en geschiedenis.
Wij hebben genoten van het contact met de kinderen. We hebben gezien hoe een droevige ogen weer kunnen stralen. Hoe teruggetrokken kinderen weer uit hun schulp kruipen en leren spelen. Aandacht en geborgenheid geeft deze kinderen de mogelijkheid weer vrolijk en onbekommerd te zijn, iets wat vanzelfsprekend bij het 'kind zijn' hoort. We zien het elke dag in onze eigen twee kinderen.
Over onze kinderen gesproken: ook zij gingen elke dag met plezier naar school en hadden in één keer allemaal nieuwe vrienden om mee te spelen.
Toen het tijd werd voor ons om weer te vertrekken was dat een emotioneel moment. We beseften dat wij en onze kinderen terug gingen naar ons 'luxe' bestaan in Nederland, terwijl we de kinderen en de school achter moesten laten. Terwijl onze kinderen opgroeien in een beschermd wereldje met zekerheden, maakten wij ons zorgen over de toekomst van die kinderen. Je beseft dat hun welzijn en hun toekomst afhankelijk is van de goodwill van anderen. Zolang Anjali-house kan bestaan, kan een grote groep kinderen opgevangen worden. We beseften dat wij daar een rol in willen spelen, en nemen de taak op ons om bij te dragen aan de duurzaamheid van de opvang van kinderen die het anders niet zullen redden en zullen opgroeien zonder toekomst. Zo sponsoren onze kinderen voor langere tijd ieder een eigen kind van Anjali, en hopen wij dat velen zullen volgen.






