Cambodja
Iedereen die dit land in Zuidoost-azië bezoekt zal op een goed moment in contact komen met de vriendelijkheid van de mensen en zich erover verbazen hoe het kan. Een gruwelijke burgeroorlog nog vers in het geheugen dat dit volk tot waanzin dreef en met een trauma heeft achtergelaten, lijkt zich massaal te willen ontdoen van dit verleden. In ieder dorp verwelkomt groot en klein je met een "Hello, how are you? What's your name? Where are you from?" waarbij elke vorm van een gesprek echter ook op houdt, omdat de kennis van de Engelse taal voor de meesten daar ophoudt, en ze van jouw breedvoerige antwoord op de vraag weinig zullen begrijpen. Maar het contact is gelegd, je lacht wat naar elkaar en je voelt je als bezoeker welkom.
Wie door het land reist, moet zich behelpen met een beperkt wegennetwerk tussen de grootste steden van het land. De wegen voeren langs gouden rijstvelden, en de bedrijvigheid van de mensen op het land en langs de weg vormen een prachtig schouwspel. Veel bezienswaardigheden in het land, zoals afgelegen tempels, grotten en ruines zijn nog niet ontdekt door het massatoerisme, wat bijdraagt aan de charme van het land. Het immense tempelcomplex Angkor Wat, de trots van het land, vormt daarop de grote uitzondering. Maar dit unieke erfgoed is een bezoek dan ook meer dan waard. Ondanks dat je als bezoeker het moet stellen zonder de luxe die je bijvoorbeeld in buurland Thailand wel tegenkomt (met alle voor-, en nadelen van dien) komt het toerisme op gang, zeker in de steden Phnom Penh, Sihanoukville en Siem Reap. Meerdere keren hebben wij ons verbaasd over de keuze die voorhanden is aan internationale restaurants en meersterren hotels. Tegenwoordig is het dus niet meer zo dat je alleen als avontuurlijke rugzakreiziger dit land kan bezoeken, ook een gezin met (kleine) kinderen, dat weer eens wat ander-dan-anders wil kan hier een prima vakantie met voor elk wat wils beleven. En zeker als je een reis kan combineren met vrijwilligerswerk op een project om de bevolking van Cambodja vooruit te helpen, dan is een bezoek aan dit land een ervaring om nooit te vergeten.
Want: als èèn van de armste landen in de wereld worstelt Cambodja nog altijd met de erfenis van het 'Rode Khmer' bewind uit de jaren '70 van de vorige eeuw. De kennisachterstand is groot, doordat de intelligentsia van het land stelselmatig is uitgemoord. Door het nastreven van een autarkisch agrarische heilstaat loopt de economie van het land ver achter op dat van de buurlanden, armoede is vooral op het platteland nog altijd groot. De samenstelling van de bevolking kent een overschot aan jongeren onder de 25 jaar.
Vandaag de dag zijn er nog te veel kinderen die niet naar school kunnen omdat ouders geen geld hebben voor schoolgeld of uniform. Kinderen worden al op vroege leeftijd gedwongen te werken om bij te dragen aan het schamele gezinsinkomen. Ruimte voor ontwikkeling en ontspanning is er niet. Hierdoor blijven zij gedwongen in een achterstandspositie zitten, zonder uitzicht op een beter leven.
Als we kijken naar de Millenniumdoelen die in 2015 ook in dit land behaald moeten worden, zien we dat op het gebied van honger, kindersterfte en milieu er hard gewerkt wordt, maar nog een lange weg te gaan is. De mensen willen vooruit, maar het is duidelijk dat Cambodja het niet redt zonder hulp van andere landen, zowel op macro-, als microniveau. Initiatieven die erop gericht zijn om de lokale bevolking te ondersteunen in hun streven naar zelfstandigheid om daarmee zelfvoorzienend te kunnen worden, worden met open armen ontvangen.
